Hayatta en büyük yanılgılardan biri, herkesin sizin değerinizi göreceğini sanmaktır.
Göremezler.
Çünkü bazı insanların gözünde perde vardır. Ne kadar iyi olursanız olun, ne kadar emek verirseniz verin, ne kadar dürüst davranırsanız davranın sizi görmek istemeyen birine kendinizi anlatamazsınız.
Daha doğrusu anlatırsınız da boşuna yorulursunuz.
Çünkü kıymet bilmeyene değer anlatılmaz.
İnsan bazen yıllarını, iyi niyetini ve emeğini yanlış insanlara harcıyor. Hep veriyor, hep anlayış gösteriyor, hep alttan alıyor.
Sonra karşılığında bir teşekkür bile beklemeden susuyor.
Ama bir gün fark ediyor ki kendisini tüketen şey yaptığı iyilikler değil, iyiliğinin yanlış insanlar tarafından kullanılmasıymış.
İşte o noktada insanın hayatında bir değişiklik başlıyor.
Artık herkese yetişmeye çalışmıyor.
Herkesi memnun etmeye uğraşmıyor.
Kendini sürekli açıklama ihtiyacı duymuyor.
Çünkü şunu öğreniyor:
Sizi anlamak istemeyen birine kendinizi anlatmak, kendi değerinizi tartışmaya açmaktır.
Buna gerek yok.
Sizi küçümseyenlerin karşısında küçülmeyin.
Sizi görmezden gelenlerin peşinden koşmayın.
Sizin iyiliğinizi zayıflık sananlara tekrar tekrar iyilik yaparak kendinizi ispatlamaya çalışmayın.
Çünkü bazı insanlar sizin iyi olmanızı değil, kendilerine ne kadar fayda sağladığınızı önemser.
İşleri düştüğünde ararlar.
İhtiyaçları olduğunda hatırlarlar.
Yanlarında olduğunuzda alışırlar.
Siz çekildiğinizde ise şaşırırlar.
“Ne oldu sana?” diye sorarlar.
Aslında hiçbir şey olmadı.
Sadece siz, kullanılmakla değer verilmek arasındaki farkı öğrendiniz.
Bu farkı öğrenmek insanı biraz yalnızlaştırabilir.
Ama inanın, yanlış kalabalıkların içinde yalnız olmaktansa doğru insanların yanında az olmak daha değerlidir.
Çünkü kalabalık her zaman dostluk değildir.
Yanınızda yürüyen herkes sizinle aynı yöne bakmaz.
Elinizi sıkan herkes kalbinizden yana değildir.
Gülümseyen herkes sizin başarınızı istemez.
Hatta bazıları sizin düşmenizi beklerken, yüzünüze dost görünür.
İşte bu yüzden herkese ışık olmayın.
Çünkü bazıları sizin ışığınızdan faydalanırken, bir yandan da o ışığı söndürmenin hesabını yapar.
Güneş, kendisinden faydalanmak istemeyen insan için doğmaktan vazgeçmez.
Siz de birilerinin karanlık tercihi yüzünden kendi ışığınızı kısmayın.
İyiyseniz iyi kalın.
Dürüstseniz dürüst kalın.
Merhametliyseniz merhametinizi kaybetmeyin.
Ama bütün bunları hak etmeyen insanların önünde tüketmeyin.
Çünkü iyilik sınırsız bir borç değildir.
Sabır da sonsuz bir tahammül değildir.
Affetmek, aynı hataya defalarca izin vermek değildir.
Ve susmak, her şeyi kabul etmek hiç değildir.
Bazen en büyük cevap, hayatınızdan sessizce çıkmaktır.
Ne kavga etmeye gerek vardır ne hesap sormaya…
Bazı insanlara verilecek en ağır cevap, artık onlara eski değeri vermemektir.
Siz değişmediniz.
Sadece kimin hayatınızda yer almayı hak ettiğini anlamaya başladınız.
Bundan sonra ışığınızı rastgele dağıtmayın.
Sizi yalnızca ihtiyaç duyduğunda hatırlayanlara değil, iyi gününüzde de kötü gününüzde de yanınızda olanlara verin.
Başarınızı kıskanmayanlara…
Mutluluğunuzdan rahatsız olmayanlara…
Düştüğünüzde el uzatanlara…
Varlığınızı menfaatle ölçmeyenlere…
Çünkü insanın gerçek zenginliği, etrafındaki insan sayısı değil; yanında bulunan insanların samimiyetidir.
Ve artık şunu bilmek gerekiyor:
Herkes sizin ışığınızı görmeyecek.
Görmesin.
Herkes sizi takdir etmeyecek.
Etmesin.
Herkes sizin kıymetinizi bilmeyecek.
Bilmesin.
Sizin göreviniz, kendinizi kıymet bilmeyenlere kabul ettirmek değil.
Kendi değerinizi bilerek yolunuza devam etmektir.
Unutmayın;
Elmasın değerini kömür bilen birine anlatamazsınız.
Güneşin kıymetini karanlığı sevene anlatamazsınız.
Ve sizin değerinizi de sizi yalnızca işine yaradığınız zaman hatırlayanlara anlatamazsınız.
Öyleyse bırakın görmeyen görmesin.
Bırakın anlamayan anlamasın.
Bırakın kaybeden, kaybettiğini bir gün kendi sessizliğinde fark etsin.
Siz yürümeye devam edin.
Başınızı eğmeden…
Kalbinizi kirletmeden…
Kendinizden vazgeçmeden…
Çünkü sizin ışığınızı söndürmek isteyenlere vereceğiniz en güzel cevap, daha güçlü parlamaktır.
Ve aklınızdan hiç çıkarmayın:
Işığınızı herkesin önüne sermeyin. Kıymet bilmeyenin karanlığını aydınlatmaya çalışırken kendinizi tüketmeyin.
Siz karanlığı aydınlatmak için değil, kıymet bilenlerin yolunu aydınlatmak için varsınız.
Çünkü bazı insanlar ışığınızı gördüğü hâlde sizi karanlıkta bırakır.
İşte onlara vereceğiniz cevap çok basit:
Işığınızı kapatmayın… Sadece yönünüzü değiştirin.
Bırakın ışığınız, sizi gerçekten görebilenlerin üzerine doğsun.
| Bu haber 890 defa okunmuştur.
