HERKESİN BİR HİKAYESİ VAR AMA BU ÖRNEK ALINACAK NİTELİKTE!

Bolu Kartalkaya'daki yangında hayatını kaybeden Gültekin ailesinin ibretlik hikâyesi her birimiz için ders niteliğinde...

Biliyoruz ki ölüm nasihattır ve her daim hatırlamamız gereken bir gerçektir...

Tuğba Sena Gültekin; Türk Hava Yolları bünyesinde çalışan melek yüzlü bir hanım kardeşimiz. Eşi de civan mert bir delikanlı. Okumuşlar, kendilerini yetiştirmişler, çalıştıkları yerlerde başarılı olmuşlar ve yüksek kademelere  gelmişler. Eğitimli donanımlı ve merhametli bir aile profili çıkıyor karşımıza.

İş hayatında geldikleri mertebe çok çalışmanın, zeki olmanın ve ele geçen fırsatları iyi değerlendirmenin sonucu ulaşılabilen bir durum olabilir, fakat merhametli oldukları kanısına nasıl varıyoruz anlatalım...

Üç çocuğu olan bu aile, dördüncü bir çocuğu da nüfuslarına geçiriyor ve Doğu Türkistanlı yetim ve öksüz bir çocuğun koruyucu ailesi oluyor.

Adı Sümeyye...

Üç öz çocuğundan ayırmadıkları bu kız çocuğunu ailenin bireyi olarak görüyor ve gerçek bir anne-baba şefkatiyle yaklaşıyorlar Sümeyye kızlarına...

Ve 15 tatil geliyor çatıyor...

Tatil programına dahil ettikleri kız kardeşi ve kuzenleriyle birlikte çocuklarının hoşça zaman geçirmelerini sağlamak ve çeşitli aktivitelerle sömestr tatilini değerlendirmek için Kartalkaya'ya gidiyorlar.

Ânı yaşamak, gülmek, eğlenmek, kartopu oynamak, kayak yapmak ve çocukluklarını yaşamak için oradalar...

Öyle de yapıyorlar...


Fakat herkesin mâlumu o yangın Gültekin ailesini komple yok ediyor...

Takdir-i İlahi'ye boynumuz kıldan ince...

Allah mekanlarını cennet eylesin...

Çocuğu olmadığı için evlat edinmeye çalışan ya da koruyucu aile olma girişiminde bulunan insanlara çevremizde şahit oluyoruz elbette...

Fakat üç çocuğu olduğu halde yetim ve öksüz bir çocuğa koruyucu aile olmak, o çocuğu kendi çocuklarından ayırmadan, Ona üvey olduğunu hissettirmeden  büyütmeye çalışmak takdire şayan bir durum değilmi sizce ?

Bu ailenin ebedi hayatlarını Cennette mutlu-mesut geçireceklerinden hiç şüphemiz yok...

Bu hikaye empati kurmamızı sağlıyor aslında.

Hangi birimiz iki ya da üç çocuğu olduğu halde yetim ve öksüz bir çocuğa koruyucu aile olmayı aklından geçirebiliyor ?

Hadi aklından geçirdi diyelim, kaç kişi bu düşüncesini gerçekleştirebiliyor ?

Kolay değil, her yiğidin harcı hiç değil...

Gültekin ailesinin bu davranışı örnek teşkil edecek güzellikte...

İnsanların bir şekilde hayatına dokunabilmek ve Allah razı olsun cümlesine mazhar olabilmek için hàlâ şansımız var aslında.

Yeter ki gönülden isteyelim