Her düştüğünde "acıyan bir yerim var mı?" diye bakmamayı;
Seni unuttukları yerde "Kim gelecek?" diye beklemeden yolunu bulmayı;
Yalnızlığa itildiğin zamanlarda "Neden?" diye sorgulamadan sapasağlam kalmayı;
Seni terk edenlere inat dimdik ayakta durmayı;
Vefasızlığa uğradığında gülümseyip, "Hata bende mi acaba?" diye çiğ süt emmiş olanlara takılmamayı;
Sevginin kıymetini bilmeyenlerin yanından usulca ama hızlı adımlarla uzaklaşmayı;
Gelecek planlamanı hiç kimseye göre yapmamayı;
Velhasılı kelâm;
Geçmişten ders alıp tekrar aynı hatalara düşmemeyi öğretiyor hayat...
Her yüze gülenin dost olmadığını;
Dobra, sert ve yerine göre kırıcı konuşanların düşman olmadığını;
Helal haram hassasiyeti ve vicdanı olmayanlardan uzak durmanın daha doğru olacağını;
Maddiyatın yanı sıra maneviyatın da huzur vereceğini;
Hiç ölmeyecekmiş gibi bu dünya için, yarın ölecekmiş gibi ahiret için çalışmayı;
Menfaat ile samimiyeti ayırd etmeyi;
Acele etmeden sabırla hareket etmeyi;
Öfkeyle kalkanın zararla oturacağını;
Yanlışın "işine geldiği zaman" doğru olmayacağını;
Kibirlenenle değil tevazu sahibiyle dostluk kurulacağını;
Senin mutsuzluğuna, "mutlu olan" insanlardan uzak durulması gerektiğini;
Keşkelerin değil de, iyikilerin çok olduğu bir yaşam benimsemeyi de öğretiyor hayat.
Yaş aldıkça o kadar çok şey öğreniyor ki insan, tecrübeleriyle hareket etse de, hiç ummadığı ve görmediği imtihanlarla da yüzleşebiliyor.
İnişli çıkışlı, olumlu olumsuz, sorunlu sorunsuz, acısıyla tatlısıyla, iyisiyle kötüsüyle yaşadığımız bu hayat Allah'ın takdir ettiği kadar sürüyor ve son buluyor.
Bizlere de herkes adına, "Allah'ın rızasını kazanabilmek için geçirilmiş hayırlı bir ömür" dilemek düşüyor.
| Bu haber 1580 defa okunmuştur.
