SESSİZ FEDÂKARLIĞIN ADIDIR "BABA"

Bazı insanlar konuşarak değil, susarak anlatırlar kendilerini!

İşte babalar böyledir, sevgilerini kelimelerle değil, ömürlerini adayarak gösterirler...

Babaya hayranlık çocukken başlayan bir duygudur...

Elimizi tutup yürürken dünyanın en güçlü insanı gibi görürüz babamızı. Omuzlarına çıktığımızda gökyüzüne yaklaştığımızı sanırız. O zamanlar farketmeyiz tabii, bizi taşıyan yalnızca omuzları değildir, hayatın bütün yüküdür babaların sırtında taşıdığı...

Evet; bir baba çoğu zaman sessiz bir kahramandır. Yorgunluğunu gizler, derdini içine gömer, gözyaşını kimseye göstermez, sessizce içine akıtır. Evladının bir tebessümü için kendi mutluluğundan vazgeçer, hayallerini yarım bırakır ama evladının hayallerini tamamlamak için gece gündüz çalışır.

Ne gariptir ki çocuklar; büyüdükçe babalarının yaşlandığını değil de, daha güçlendiğini zannederler. Oysa bir gün ellerinde nasırların çoğaldığı, saçlarının beyazladığı, yüzdeki kırışıklığın arttığı farkedilir...

Anlaşılan odur ki; babalar da yorulmuş, güçten düşmüştür artık...!

Doğanın kanunu işlemektedir; anne ve babalar evlatlarının ilgi ve alâkasına, belki de bakımına muhtaç hâle gelmiştir...

Kırmadan, incitmeden, üst düzeyde nezaket ve zarafetle yapılması gereken bellidir. Onların çocuklarına gösterdiği ihtimam aynı şekilde beklenmektedir.

Varlıklarından duyulan memnuniyet hissettirilmeli, saygıda kusur etmemeli, el üstünde tutuldukları gösterilmeli ve hiç bir olumsuzlukta dahi "öf" bile dememelidir.

Evet bu pazar babalar günü...

Kendinden çok ailesini düşünen, gösterdiği fedakârlık ile baş tacı edilmesi gereken babaların günü...

Kiminin babası yanında, kiminin ise mezar taşında bir isim olarak kaldı...

Kiminin o gün telefonu çalacak, "Babalar günün kutlu olsun baba" diyecek, kimi ise mezarlığa gidecek, toprağa bakıp babasıyla dertleşecek ve dua edecek...

Babası hayatta olanlar bir gün o telefonun açılmayacağını, o sesin duyulmayacağını düşünerek hareket etmeliler...

Babalar evin direğidir...

Fırtınada sığınacağın limandır...

Bir nevi imtihandır...

İYİ İNSAN MUTLULUK,

KÖTÜ İNSAN TECRÜBE,

YANLIŞ İNSAN DERS,

MÜKEMMEL İNSAN İZ BIRAKIR.

O yüzdendir ki babalar hayattayken kıymet arzeder.

Baba dünyadan göçtükten sonra ah-vah bir şey ifade etmez...

Hayatta olan tüm babaların babalar günü kutlu olsun...

Ahirete göçmüş tüm babalara ise Allah rahmetiyle muamele etsin İNŞALLAH.

| Bu haber 1352 defa okunmuştur.